Over De Afstammelingen

Ik ben aan dit boek begonnen omdat ik graag wilde schrijven over de overeenkomsten in de geschiedenis van verschillende beschavingen. Overeenkomsten die, zelfs nu nog, voor speculatie zorgen bij veel mensen. Hieronder vermeld ik een aantal onderwerpen waar in De Afstammelingen over gesproken wordt en waar ik mijn ideeën voor het verhaal vandaan heb. Je krijgt er ook wat achtergrond informatie bij, gratis en voor niets. 

• Ik vroeg mezelf af waarom er door zo veel oude beschavingen piramiden gebouwd werden, waar het schrift vandaan kwam en hoe men op het idee van mummificatie gekomen was. Tijden het surfen op het internet kwam ik op de website Ellaster.nl, waarin wordt verwezen naar de ‘Derde Partij Hypothese’ van Historicus Graham Hancock. Dit idee suggereert dat er een andere partij, met een hogere intelligentie, in beeld is geweest. Dit idee heb ik gebruikt als basis voor de Afstammelingen.
• In het boek ‘De Wereldwijde Vloed’ van Tjarko Evenboer wordt geschreven over de verschillende verhalen van een zondvloed, die over de hele wereld verteld worden. Deze verhalen komen onder andere voor in Babylonië, Griekenland en China, maar ook veel afgelegen plaatsen hebben hun eigen zondvloed verhaal. Een gemeenschappelijk gegeven in deze verhalen is dat er één familie, of één man is die de zondvloed overleeft. (In onze eigen bijbel lezen we over Noach) Ik heb in mijn verhaal de legende van ‘Uan’ of ‘Oannes’ aangehaald en uiteindelijk kwam hier de gemeenschappelijke voorvader van de Afstammelingen ‘João’ naar voren. 
• ‘João’ is een Portugese naam die ik niet zonder reden heb uitgekozen. De Azoren worden namelijk als een van de mogelijk plaatsen aangegeven waar Atlantis zich zou kunnen hebben bevonden. De Azoren en de Canarische Eilanden zijn deel van de Mid-Atlantische Rug, en ze zouden na een ramp, zoals een super tsunami, als enige toppen van land boven het water uit zijn blijven steken. Ook zijn er overblijfselen van een oude, hoogontwikkelde samenleving gevonden. 
• Het verhaal van Nefertiti staat beschreven in verschillende boeken, maar ik heb mijn inspiratie uit het boek ‘Toetanchamon’ van Nicholas Reeves. Het is interessant om te weten dat de geliefde eerste echtgenote van farao Achnaton, op het hoogtepunt van haar macht, toen ze co-regent was van de farao, verdween. Sommigen vermoeden dat ze uit de gratie gevallen was, maar er zijn aanwijzingen dat de nieuwe mederegent en Nefertiti één en dezelfde persoon waren. ‘Hij’ droeg namelijk één van de namen van de koningin en ‘zijn’ naam staat ook in vrouwelijke vorm op een aantal faience ringen. Later, nadat Achnaton gestorven was, komt een zekere Smenchkare aan de macht. Er zijn vermoedens dat het hier weer om Nefertiti gaat, omdat ‘hij’ in een brief aan de koning van hun buren, de Hettieten, schreef om een zoon te sturen waarmee Smenchkare zou kunnen trouwen om de macht te kunnen houden. De zoon vertrekt naar Egypte, maar wordt onderweg vermoord en Smenchkare verdwijnt na een korte heerschappij van het toneel, om plaats te maken voor de bekende Toetanchamon. Nefertiti heeft mij altijd geïnteresseerd. Zij moet een heel sterke, mooie vrouw zijn geweest. De kunst in de Amarna-tijd (tijdens de heerschappij van Achnaton), was redelijk waarheidsgetrouw. En uit die tijd is een prachtige buste van Nefertiti gevonden. Het bijzondere aan deze buste is dat één oog niet beschilderd is. Het zou kunnen betekenen dat de kunstenaar het kunstwerk niet afgemaakt heeft, maar er gaan geruchten dat ze misschien wel blind aan dat oog is geweest. Hoe dan ook, we zullen het nooit weten. De mummie van Nefertiti is nooit gevonden.